Rode Hond in 2010: wij vieren feest!

5 jaar Rode Hond betekent FEEST!

Het wordt groots, het wordt lekker spannend, het wordt vooral weer onvergetelijk.

Veel verklappen we nog niet of toch wel:

vanaf half september 2010 is het volledige programma beschikbaar en vanaf 22 september 2010 kan men tickets bestellen.

En nog iets... euh ..... is het hondje rood?100526 brochure - hond

En toen kwam er een hond...

...aanrollen op een circusbal. Hij trippelde al jonglerend op een touw naar de overkant, liet onderweg nog een diabolo of twee spinnen, kwam terecht op een wipplank, dubbele salto in de lucht, hop in de armen van een sterke acrobaat, en onder luid tromgeroffel....

P1020236

Snoof hij met zijn lange snuit, en toen was het vertelseltje uit!

Daaag!

het slot: ArenA

WAUW WAUW WAUW, wat een spetterend slot! Dat was niet een klein beetje de moeite, maar heel erg veel de moeite!

KNAL, zo begon het, en daar vloog een circusman het podium op. Geschoten eigenlijk, met een kanon, zoals op de affiche van Artboem. Die bleef wel even bewusteloos liggen!

Circusboem

Het eerste spektakel was een koorddanseres. Van het raam naar haar zetel en terug.  En dat wel enkele meters boven de grond. Heen en weer... met af en toe een sprongetje, of een dansje!

Twee mannen die ruzie maken op een podium, leuk om naar te kijken? Jawel, het 'lost in translation circus' duo deed dit met wel heel straffe toeren, echte acrobaten! Ik hoorde dan ook regelmatig een Ooooh en een Aaaaah door de zaal gaan!

Circus

Je kan met een balletje gooien, er tegen trappen & blazen... Maar wat Maxime kon met een rood balletje, deed iedereen verbazen! Hij rolde het over heel zijn lichaam, maakte salto's terwijl dat balletje in zijn knieholte stak, ving het op met de onderkant van zijn voet en nog zoveel meer. Straffe kost, dat balletje is geen enkele keer gevallen! 

De volgende artiest kon er ook wat van! Toni en zijn diabolo's... Niet één, niet twee, maar drie diabolo's in één touw! Hoog dat die gingen! En snel! Onvoorstelbaar dat die jongen dat volgen kon. Ik werd zelf al een beetje gek door er alleen maar naar te kijken.

Lennert en Lolita waren weer twee echt acrobaten! Lolita vloog ineens door de lucht, werd opgetild door Lennert, balanceerde hoog boven hem op zijn handen, plooide dubbel... Van lenigheid gesproken! Is er iemand van jullie die het kan nadoen?

Toen werd er een wipplank op het podium gezet. Bijna eentje zoals ook in de speeltuin staat! Weten jullie wat er gebeurt als iemand langs één kant op de wip gaat staan en langs de andere kant iemand er heel hard op springt? Dan vliegt die heel heel hoog de lucht in! En dat gebeurde er tijdens dit spektakel van Joren en Jasper, heel hoog vlogen ze, met ondertussen nog enkele salto'tjes alsof het de eenvoud zelve was!

DSC05646  
 

Onze laatste artiest was een jongleur, Thomas Malter, met wel 6 balletjes! Kunnen jullie dat, jongleren? Met drie balletjes kan ik het een klein klein beetje... het duurt toch een halve minuut alvorens mijn balletjes allemaal op de grond zijn gevallen! En deze man kon dat met zes, wel tien minuten lang met nog enkele trucjes erbij!

Oh, en wat ik ook niet mag vergeten... het orkest! In levende lijve stonden ze daar met hun blinkende instrumenten. En de hele show werd aan elkaar geregen door enkele gekke mannen in kostuum!

DSC05664

Ik was alleszins heel erg ondersteboven van deze prachtige voorstelling! Jullie ook?
Nu ga ik heel heel goed slapen en dromen over aaaaaaaaaalles was ik de afgelopen vier dagen gezien heb! En aftellen natuurlijk, tot volgend jaar!

Een zoenende groet!

mmmm

P1020212

Mooier weer had het niet kunnen zijn op de slotdag van de Rode Hond... Door het park haastte ik me naar mijn voorlaatste stop: museum M, of mmmmmmmmmmmm zoals de kindjes het graag zeggen.

Daar sloot ik aan bij de enthousiaste Elisabeth voor Zizazoek, een rondleiding op maat van de kleinsten onder ons. Wat doen we in een museum? "Allemaal dingen zien", "oude dingen, prinsessen en kunstwerken". Pas op, je mag ze niet aanraken, want dan vallen ze om of komt er misschien wel verf aan je vingers! Foto's trekken mocht ik helaas ook niet, dus jullie zullen het met anekdotes moeten doen...

P1020214

We mochten kiezen welke kunstwerken we zouden gaan zoeken. De prenten met de beestjes vielen duidelijk in trek; ons eerste doelwit werd dan ook een ridder te paard. Ridder Joris, leerden we, die een draak had verslaan. Wie kon alle dieren in de zaal vinden? Er werd gehinnikt, gegromd en gebalkt.

Toen kneep ik er even tussenuit om te kijken wat de grotere kinderen zoal deden. Ze hadden net een spelletje wat is het? achter de rug en tekenden de seizoenen in navolging van de grote schilders. Wouden ze zelf geen schilder worden? Neen, "dan zou ik direct beroemd worden en snel doodgaan", antwoordde een jongen. Ja, zo gaat dat met sommige beroemdheden.

Terug naar de kleinsten. Zij zaten inmiddels voor een schilderij van een brouwershuis. Dat zijn mensen die bier maken. Wij drinken geen bier hoor, zeiden de kleintjes, maar onze oma en papa wel! De mama's precies toch ietsje minder... of dachten ze dat maar? Elisabeth vertelde dat de kindjes in de middeleeuwen wel bier dronken! We zochten vervolgens naar verschillende vormen in het schilderij: een cirkel, een driehoek, een vierkant en een rechthoek.

Het laatste schilderij waar we halt hielden toonde een blank meisje en haar zwarte broertje. De jongen had geen ouders en was bij de familie van het meisje mogen komen wonen. Ze waren duidelijk rijk, en er stond een theepot achter hen. Genoeg aanleiding dus om thee te drinken met de pink in de lucht! Hoewel er niet meer dan lucht in het kopje zat, proefde het volgens een meisje een beetje zout. Bij de thee praatten we meteen even na. Bijna alle kindjes wilden het liefst het schilderij met de hond mee naar huis nemen, maar jammer genoeg mocht dat niet...

Drup Snik Slik

De laatste dag Rode hond al... boehoehoehoeee, van mij mag dat nog wel enkele weken verder duren!

Deze namiddag trok ik naar een dansschool. Niet om te dansen, wel om naar een fijne theatervoorstelling te kijken voor kindjes van 4 jaar.

Met zijn allen zaten we samen knusjes in het schildersatelier van Pieter Potlood. Deze bizarre kunstenaar had af en toe onze hulp nodig. Om zijn schildersmateriaal te vinden bijvoorbeeld, of om zijn verf te gaan halen in de kelder! Pieter schilderde een prinses met een roze jurkje aan. En die... kwam even later tot leven! Boempaké, ineens stond daar voor ons een prinses! Eentje die heel heel hard kan zeuren! Zo hard, dat Pieter Potlood haar wou wegverven. En dan... begint het avontuur. De zeurprinses is verliefd! Onderweg naar haar prins, komt ze een clown en een heks tegen... Allebei geschilderd door Pieter Potlood. Als dat niet bizar is... De heks was een sprookjesheks, alleen was ze nogal warrig en dom, want ze kende de titels van de sprookjes helemaal niet! Gelukkig wisten jullie die wel! Het is niet 'de gelaarsde rat' en 'Hans en Frietje', maar...

Ik heb genoten van dit theater waarin iedereen actief kon meedoen met de gekheid van Pieter Potlood!

DSC05566 DSC05569

DSC05613DSC05592


 

A Romantic Environment

Zaterdag om 14u begaf ik me naar de kapel van de Romaanse Poort voor een compositie van Thomas Smetryns, speciaal gemaakt voor een groep kinderen en jongeren van 7 tot 15 jaar. Samen met voornamelijk mama's en papa's vlijde ik me neer op de kerkstoelen. Hopelijk zijn er twee uur later veel meer mensen komen kijken, want deze voorstelling verdiende het!

'Romantic' refereerde hier niet naar romantiek zoals in kaarslicht, liefdesbrieven en rode rozen, maar wel naar de cultuurhistorische periode. Tegen het einde van de 18e eeuw raakten boeken, muziek, theater en kunst in de ban van hevige passies en emoties, en keken artiesten vol verwondering naar de natuur. Thomas vond deze romantische thema's eigenlijk wel terug in de leefwereld van tieners, en toch zijn weinig jongeren met de stroming vertrouwd. Daarom liet hij zijn groep romantische liedjes en muziek uitvoeren, maar op zo'n manier dat het thema van de verwondering centraal stond. We kregen inderdaad de indruk dat we ons in een muzikaal bos bevonden omdat de muziek én bosgeluidjes zich van alle kanten in onze oren nestelden. De kinderen hoefden ook niet op hun plek te blijven staan; tijdens de nummers bewogen ze zich van de ene plaats naar de andere. Ik was vooral verbaasd over het talent van de muzikantjes, want ze wisten het ene nummer perfect in het andere te laten overvloeien zonder hun toon te verliezen! 

P1020197

P1020198

Hoe waren ze in dit stuk terecht gekomen, vroeg ik Silke? Wel, ze had een kamp gedaan met Matrix, dat is een centrum voor nieuwe muziek dat veel projecten opzet voor kinderen en jongeren. Daar hadden ze gevraagd of iemand auditie wou doen, en dat wou ze wel. Was dat niet moeilijk? "Oh nee", antwoordde ze met hetzelfde vertrouwen waarmee ze op het podium stond, "ik moest enkel een liedje zingen".

Boekenberg

P1020195

Zaterdag was het graaien geblazen op de boekenverkoop van de Leuvense bibliotheken! Dozen vol, torens hoog...Alles aan 0,50 cent. Sommige mama's zag ik ook met dozen vol wegsluipen.

Ik hield het bij drie exemplaren, allemaal lekker voor mezelf!

P1020210

Joke Van Leeuwen en Deesje

Joke Van Leeuwen is een straffe madam. Ik weet nog dat mijn grote zus eens een boekje van haar had, zo eentje dat je van twee kanten kon lezen, vol met gekke prentjes en bizarre verhaaltjes. Mijn hoofd zag er vanbinnen soms ook zo gek uit. Ik was dan ook dol op dat boekje!

P1020203 Zaterdagmiddag schaarde ik me samen met vele andere kindjes van 8 tot 41 voor die madam, met een heerlijk verteluurtje in het vooruitzicht. Joke woonde lang geleden als kind in Amsterdam, in een bovenhuis, samen met vijf broertjes en zusjes en een stelletje muizen die niet waren uitgenodigd. Van haar vader leerde ze het alfabet. Ze hoefde de a nog maar te kennen of ze schreef al een boek - een boek van één letter. Dat kan niet, zeg je? Er zijn zoveel a-verhalen, werpt Joke tegen: aaaaa van de tandarts, of van het vuurwerk. Of het verhaal van de ezel die geen i kan zeggen. Het duurde echter nog een tijdje voor ze de z leerde kennen, want in Amsterdam zeggen de mensen s in plaats van z. "M'n sokken sakken so" zeggen ze daar.

Toen Joke alle letters van het Nederlands kende, en ook nog eens hoorde hoe mensen op verschillende plekken die letters gebruikten, kon het spel pas écht beginnen. Joke is immers dol op spelen met woorden. Van A tot Z schreef en tekende ze heel wat van die speelse boeken bij elkaar, voor grote en kleine mensen.

P1020208

Eéntje daarvan is Deesje. Tina Maerevoet speelde haar eigen versie op het podium, en deed dat met een flinke portie fantasie. Met behulp van een aantal curiosa uit haar fantastische collectie gevonden voorwerpen deed ze ons vanuit haar vestiaire de reis van Deesje herbeleven. We wiebelden op de bus, verkochten op een markt onze kennis over het heelal, zochten onze weg tussen ontelbare regenjassen met niets dan neusgaten boven ons, en zagen tussendoor Tina's oogbollen van een andere kant. 

Ik bleef toch vooral jaloers op Tina's schattenkast. Jullie ook?

P1020209

Zoon

'Zoon' ging over... Jawel, een zoon. En waar een zoon is, is een vader. Er zou echter maar één man op het podium staan: Raf Walschaerts van Kommil Foo. Ohja, en een gitaar en een piano zouden er ook zijn.

20090925 RafWalschaerts zw (c) Caroline Vincart We zitten in de zaal. Lichtjes uit. Wat zien we? Een bad! Vreemd... En ja, daar is die gitaar! Dan wordt iedereen stil. Er verschijnt een beeld van een weide op de achtergrond, zo eent die je in elk plattelandsdorp wel tegenkomt. WOEPS! Kijk, er zitten twee benen in het bad! Daar moet Raf ergens aanhangen... Hij begint te vertellen, doet ons verschieten, en zijn verhaal doet mijn wenkbrauwen fronsen. Hij lacht wanneer hij vertelt dat zijn vader dood is, hoewel hij er de schuld aan heeft, en zijn moeder is verkocht. Zijn vader stond eens vastgebonden aan een boom, met de kop onder de vliegen. Dan kwam zijn moeder aangelopen in een stofwolk met haar diepbruine ogen en... twee lange oren? Maar wacht eens?

Raf is een ezel. Jawel, een rasechte ezel. Met vier poten, twee oren en suikerbieten als lievelingsgerecht. Maar geen domme, nee, om een stomme ezel te zijn hoef je niet zo nodig een ezel te zijn, vindt hij. Met veel liefde vertelt hij over zijn ma en pa, en hoe die laatste aan zijn dood is gekomen. Triestig wordt het echter nooit, met al die aanstekelijke geluiden (ik hoorde de kinderen in de zaal ook ezelgeluiden uitproberen) en talloze mopjes en liedjes. Willen jullie er eentje horen? Dat kan hier:


foto: Caroline Vincart

Straffe kost! Circusbrunch & Leçons des crêpes

 DSC05475 Treedt binnen in de wereld van... het circus!

Een tiental mama's, papa's en kindjes mochten deze ochtend 'brunchen' met een bende circusartiesten. Het werd de ongewoonste brunch uit hun leven!

Het begon allemaal met Bingo... waarbij de getalletjes op eieren stonden! Wie het eerste zijn kaartje vol had, won een VIP-behandeling. Oh, iedereen had net op hetzelfde moment een volle kaart! Dat werd dan een VIP-behandeling... voor IEDEREEN!

De broodjes kwamen uit de lucht, ze werden via een paalklimmer naar beneden gebracht. De koffie en thee werd ingeschonken door twee flashy skipak-mannen met de thermossen als rugzak. Er liep en vrouw in een tafel rond met daarop de quiches, de eitjes werden door de lucht gegooid. De koksmuts veranderde in een 'pak de flosj' die boven onze hoofden vloog,...

DSC05534 
  
Niet iedereen kon zo gemakkelijk eten als wij. Een vrouw moest telkens van de ene kant van de zaal naar de andere kant om haar eten te halen... op een TOUW zo'n twee meter boven de grond! Als je dan een reuzehonger hebt...

DSC05555

Nadat iedereen zijn buikje rond had gegeten, was het tijd voor het dessert! De kers op de taart... Er kwamen nog meer mensen bij, die deze voorstelling niet wouden missen. Het dessert: pannenkoeken!! Mmmm... maar deze werden wel op een erg vreemde manier klaargemaakt! Bloem vloog door de lucht, de eierdooier legden eerst een parcour af over de armen van de strenge juffrouw alvorens in de kom te belanden. Ze gingen zelfs even in haar mond = EIKES! Er werden nieuwe manieren uitgevonden waarvoor we een pan nog kunnen gebruiken. En dan wanneer de de pannenkoeken klaar waren, werd ermee gejongleerd en zelfs gekust!

Proberen jullie dat thuis ook eens? Ik wil altijd wel komen proeven... *knipoog*

Smakelijk!


Over deze blog

Dit is de blog van Rode Hond, een besmettelijk festival voor jongens en meisjes.

Blog je mee?

Wil jij ook iets kwijt over dit festival? 1 blaf, 2 blaffen,…10 blaffen. Blaf vooral hier!
Neem inhoud van deze site over