Vervolgdagboek de Wijnpers.
De laatste twee weken zijn niet meer op te delen in dagen, ochtenden, groepen, klassen.
Er zijn beelden, momenten, impressies, gezichten, geluiden
De inkomhal van de Wijnpers is nu volledig bekleed met post-it boodschappen in de kleuren van de regenboog, allemaal berichtjes aan Kim, gedachtespinsels, lieve briefjes, vragen, opmerkingen. Er hangen verder horoscopen, waaronder die van de verdwenen student.
Het rapport van Kim Wyckmans staat op formol te prijken op een tafeltje. Morgen schijnt zijn agenda te volgen.
Er zijn ansichtkaartjes, met 'groeten van Kim' waarop we allemaal mensen in het Leuvense zien die nooit volledig in beeld komen.
Er is een mensgroot spierwit beeld waar een schim door het kader wil breken. Maar ook het oor wordt bediend met een heuse geluidscollage, te beluisteren op deze weblog, waarvan de studiomens die de knopjes bediende ' zijn haren overeind gingen staan, zo luguber'
Luister, huiver, en....oordeel zelf
Zojuist een geweldige theatervoorstelling gezien, geschreven en gespeeld door tweedejaars beroeps, een heus sociaal drama, maar ook een wranghumoristische tekening van het milieu waar Kim zijn dagen doorbracht.
Starring: een alcoholistische papa,
slapende agenten die maar niet in actie schoten voor de vermiste,
een mama met een kuismanie,
een seut van een leraar, door zijn leerlingen bedolven onder de propjes papier en
vliegtuigjes,
een tirannieke dove oma,
haar echtgenoot opa, volledig onder sloef, verslaafd aan koekjes, en regelmatig
afgeranseld door oma met haar wandelstok.
Binnen één kwartier passeerden zij de revue. Wij mogen achteraf toch wel zeggen dat we nu een volledig dieptepsychologisch inzicht hebben, in het waarom van de verdwijning.
Laten we even buiten de school gaan. De tuin in. Na een tweede vogelverschrikker, en een kleine wandeling zien we een mysterieuze spiegel, je kijkt erin, maar ziet niet jezelf....
U had graag wat gelezen onderweg?
Voor u is er een verbaasboekje, met adviezen, oefeningen om nooit meer een dag door te brengen zonder je te verbazen. Het wordt ondertussen wel wat koud, maar weer naar binnen dan en een beetje actie?
In de hal ook een mensgroot metalen kader waar je in kunt gaan staan, anderen kunnen buizen tegen jouw lijf zetten, jij stapt eruit en jouw verdwijning wordt zichtbaar. Hier hebben al veel studenten in gestaan ( en al velen hebben hun figuur gecorrigeerd)
De school toont zich niet alleen creatief, ik zie ook de andere kanten.
Boven een installatie die ik maakte in de hal, met stukken van landkaarten, speelgoedautootjes, daaronder de dromen, verlangens, en frustraties van Kim mochten de leerlingen hun eigen aanvullingen schrijven: Ik wou dat........
De aanvullingen variëren erg qua toon, sommige zijn serieus, anderen erg flauw, melig, sommige geven kritiek op de school, op het project 3.3.
Met een dikke zwarte stift heeft iemand een aantal reacties doorstreept ( met als gevolg dat je extra goed je best doet om deze aanvullingen te lezen, vooruit ik onthul er een: ik zou willen dat mijn piemel 30 cm korter was. Jawel. Nu weten we niet wie dit geschreven heeft, en voor de conclusie dat de dader wel zeker een leerling is, is het wellicht nog te vroeg. Misschien moeten we de recherche, met wie we het hele project begonnen, nog eens uitnodigen)
Boven de installatie hangt een briefje: Wie schunnigheden opschrijft is DOM en heeft geen respect voor de anderen. ( voor de conclusie dat het zeker een leraar is die dit geschreven heeft, is het ook nog te vroeg)
Maar niet alleen de leerlingen hebben correcties van een onzichtbare hand nodig.
In de leraarskamer hangt een briefje bij een tafel waarop steevast de lege kopjes e.d gedeponeerd worden:
RUIM JE EIGEN ROMMEL OP. JE MOEDER WERKT HIER NIET.
Laat de lezer nu niet de indruk krijgen dat deze school vol zou zitten met mensen die enkel elkaar graag corrigeren. Er wort op dit moment druk gewerkt aan van allerlei creatieve zaken, want morgen is er de receptie, de afsluiter, zou Kim iets van zich laten horen?
En u, als lezer, heeft u al de neiging gehad mij te corrigeren?
Uw toegenegen 3,3 madam groet u.
Het sluitstuk volgt.
Neem inhoud van deze site over
Ik vond het een fantastisch project. Zeker voor herhaling vatbaar. Niet alleen werden alle richtingen er bij betrokken, maar iedereen kon zich persoonlijk inleven in het 'werk'.Ik denk dat iedereen zijn best heeft gedaan en dat iedereen ervan genoten heeft. Bedankt
Geplaatst door: Shana Verreycken | donderdag 2 februari 2006 om 21:39