project 3,3

8 beelden

8 beelden die het verhaal van 3 weken Jef (en ook een beetje Lore) in het Sancta Maria vertellen.

Amen

Op donderdag 02/02 was het in het Sancta Mariainstituut een vrolijk en kleurrijk afscheid van het 3,3 project. Jef van Gestel, 3 weken 'artist in tha house', nam de honneurs waar. Hij maakte samen met 16 leerlingen van 3EMT5(denk ik toch) een performance waarin 3 weken project werd samengevat op 10 minuten. Il faut le faire. Hieronder enkele beelden.

   

trui II

we hadden het al een keer eerder over dé trui die Jef en Lore maakte in het Sancta Maria. Als alles goed is, zou dit kunstwerk nu ergens in de school moeten hangen. Hieronder alvast een foto

worst

Een groot Duits filosoof sprak ooit de gevleugelde woorden : "Alles hat ein end, nür die würst hat zwei" en gelijk had hij. In de Miniemen liep vorige week vrijdag het 3,3 project af. Na een intensief kunstbad van 3 weken, werd er in schoonheid geëindigd. De damens van theater Tol, het interim kunstenaarsduo, resumeerden tijdens een mooi toonmoment nog eens alles wat er in de voorbije 3 weken aan kunst tot stand kwam in de school. Helemaal afsluiten gebeurde door middel van 100 witte balonnen die symbolisch voorzien waren met door de leerlingen ontworpen postkaartjes. Als iemand in zijn tuin zo een kaartje vindt, koester het. Want het is een aandenken aan 3 weken intens kunst-genot. Een paar foto's van het toonmomnet vind je hieronder.

   

TOON-moment in Sancta Maria

Donderdag 2 februari: het sluitstuk van drie weken werken rond 'kunst'. Jef brengt samen met leerlingen van het derde jaar een totaalspektakel met video, dans en muziek. Meer dan 800 leerlingen mogen van deze impressies van drie weken 3,3 genieten. En dan wordt het stil in de school ...
Is Jef echt weg?
Of mogen we er niets van geloven ...

zoek de fout

Vervolgdagboek de Wijnpers.

De laatste twee weken zijn niet meer op te delen in dagen, ochtenden, groepen, klassen. 

Er zijn beelden, momenten, impressies, gezichten, geluiden

De inkomhal van de Wijnpers is nu volledig bekleed met post-it boodschappen in de kleuren van de regenboog, allemaal berichtjes aan Kim, gedachtespinsels, lieve briefjes, vragen, opmerkingen. Er hangen verder horoscopen, waaronder die van de verdwenen student. 

Het rapport van Kim Wyckmans staat op formol te prijken op een tafeltje. Morgen schijnt zijn agenda te volgen.

Er zijn ansichtkaartjes, met 'groeten van Kim' waarop we allemaal mensen in het Leuvense zien die nooit volledig in beeld komen. 

Er is een mensgroot spierwit  beeld waar een schim door het kader wil breken. Maar ook het oor wordt bediend met een heuse geluidscollage, te beluisteren op deze weblog, waarvan de studiomens die de knopjes bediende ' zijn haren overeind gingen staan, zo luguber' 

Luister, huiver, en....oordeel zelf 

Zojuist een geweldige theatervoorstelling gezien, geschreven en gespeeld door tweedejaars beroeps, een heus sociaal drama, maar ook een wranghumoristische tekening van het milieu waar Kim zijn dagen doorbracht. 

Starring:  een alcoholistische papa, 

                slapende agenten die maar niet in actie schoten  voor de vermiste, 

                een mama met een kuismanie, 

                een  seut van een leraar, door zijn leerlingen bedolven onder de propjes papier en    

                vliegtuigjes, 

                een tirannieke dove oma, 

                haar echtgenoot opa, volledig onder sloef, verslaafd aan koekjes, en regelmatig 

                afgeranseld door oma met haar wandelstok. 

Binnen één kwartier passeerden zij de revue. Wij mogen achteraf toch wel zeggen dat we nu een volledig dieptepsychologisch inzicht hebben, in het waarom van de verdwijning.

Laten we even buiten de school gaan. De tuin in. Na een tweede vogelverschrikker, en een kleine wandeling zien we een mysterieuze spiegel, je kijkt erin, maar ziet niet jezelf....

U had graag wat gelezen onderweg?

Voor u is er een verbaasboekje, met adviezen, oefeningen om nooit meer een dag door te brengen zonder je te verbazen. Het wordt ondertussen wel wat koud, maar weer naar binnen dan en een beetje actie?

In de hal ook een mensgroot metalen kader waar je in kunt gaan staan, anderen kunnen buizen tegen jouw lijf zetten, jij stapt eruit en jouw verdwijning wordt zichtbaar. Hier hebben al veel studenten in gestaan ( en al velen hebben hun figuur gecorrigeerd)

De school toont zich niet alleen creatief, ik zie ook de andere kanten. 

Boven een installatie die ik maakte in de hal, met stukken van landkaarten, speelgoedautootjes, daaronder de dromen, verlangens, en frustraties van Kim mochten de leerlingen hun eigen aanvullingen schrijven: Ik wou dat........

De aanvullingen variëren erg qua toon, sommige zijn serieus, anderen erg flauw, melig, sommige geven kritiek op de school, op het project 3.3.

Met een dikke zwarte stift heeft iemand een aantal reacties doorstreept ( met als gevolg dat je extra goed je best doet om deze aanvullingen te lezen, vooruit ik onthul er een: ik zou willen dat mijn piemel 30 cm korter was. Jawel. Nu weten we niet wie dit geschreven heeft, en voor de conclusie dat de dader wel zeker een leerling is, is het wellicht nog te vroeg. Misschien moeten we de recherche, met wie we het hele project begonnen, nog eens uitnodigen)

Boven de installatie hangt een briefje: Wie schunnigheden opschrijft is DOM en heeft geen respect voor de anderen. ( voor de conclusie dat het zeker een leraar is die dit geschreven heeft, is het ook nog te vroeg)

Maar niet alleen de leerlingen hebben correcties van een onzichtbare hand nodig. 

In de leraarskamer hangt een briefje bij een tafel waarop steevast de lege kopjes e.d gedeponeerd worden:

RUIM JE EIGEN ROMMEL OP. JE MOEDER WERKT HIER NIET.

Laat de lezer nu niet de indruk krijgen dat deze school vol zou zitten met mensen die enkel elkaar graag corrigeren. Er wort op dit moment druk gewerkt aan van allerlei creatieve zaken, want morgen is er de receptie, de afsluiter, zou Kim iets van zich laten horen?

En u, als lezer, heeft u al de neiging gehad mij te corrigeren?

Uw toegenegen 3,3 madam groet u.

Het sluitstuk volgt.

De koorts stijgt!

Nog twee dagen te gaan en Lot en Lisette zetten hun reis verder naar warmere oorden... Maar hun vertrek zal niet zomaar aan ons voorbij gaan. Vrijdagmiddag zal het afscheid feestelijk worden ingezet! Voorbereidingen zijn volop aan de gang.

Tuning People

Een schitterende voorstelling ... een samenspel van dans en muziek ... verstrikt geraken in een web van ritme en geluid ... om via dans en beweging terug je vrijheid te vinden.

Miniemeninstituut

Enkele sfeerbeelden van de tweede week 3,3 in het Miniemeninstituut.

Download foto.doc

Vergeet zeker niet het volledig fotobestand te bekijken.  Klik op bovenstaande hyperlink.

Miniemeninstituut

Leerlingen van het Miniemeninstituut schrijven eigen poëzie!

Geniet van volgende gedichten!

Herinneringen Vol warmte Kaarslicht bij schemer In tenten onder vrienden Voorbij en toch ook niet		Vakantie Diepe zee Blauw als lucht Wit als rand Met Vrienden Genieten Tot het einde
Op reis In het vliegtuig Door het raam Zie ik een vogel Waar zou hij heengaan? Ik ga naar Australië op reis De vogel misschien naar zijn paradijs		Op zoek naar elkaar Samen met je partner Een vermoeiende reis Met veel verwachtingen Hopend op een toekomst Om een plek te zoek Waar we voor Eeuwig samen zijn
Vakantie Rode zonsondergang Sneeuw of zand In bergen in zee Vrij		Zonsopgang Stilstaand water Geeloranje als zand Kameleon met een eigenaar Rustig
Verdriet Pijnlijke marteling Ongelukkig en donker Bij vrouw op rug Ellende Lindsay		Mama Gelukzalig gevoel Geborgen als een baby In armen van moeder Forever Saul
Creativiteit Kleurrijke kledij Zacht als zijde In atelier op tafel Vrijheid Lore		Blije engelen Wit als hemel Vliegend in dons theater Slaaptijd Layla
Restyling Oranje voetbaltruitje Rood als liefde Op kaart bij spaghetti geel Sara		Pop Gevaarlijke wezens Rood als bloed Op buik naast arm spinnen